Region: Obwód lwowski
Liczba ludności: 735 000
Obszar: 171 km²
Wysokość: 324 m npm
Motto: Lwów otwarty na świat

Lwów to kwintesencja Ukrainy. Właśnie tu przetrwały język oraz kultura kraju, pomimo praktycznie ciągłej okupacji. Miasto jest niezwykle urocze, leży zaledwie 70 kilometrów od polskiej granicy i blisko mu ze swą kawiarnianą kulturą do Austrii czy Węgier. W odróżnieniu od innych miejskich ośrodków poszarzałych pod sowieckimi rządami, pejzaż lwowski bije jasnym światłem. Wąskotorowe tramwaje nie rzucają się już w oczy tak jak kiedyś - w poprzednich 20 latach zlikwidowano dziewięć z 11 linii - ale wciąż kursują po mieście.

Teraz, zielone i piękne, znów dumnie prezentują się na ulicach Lwowa. Wiele niezapomnianych wrażeń dostarcza zwiedzającym przejażdżka w kierunku najwyższego punktu w mieście – Wzgórza Zamkowego. Widok obiektów wpisanych na listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO robi wrażenie. A stwierdzenia, że Lwów to Florencja Wschodu, nie da się zdyskredytować. Około 80 kilometrów od miasta oddalone są góry – Karpaty. Znacznie bliżej znajdują się połacie lasów iglastych, które dominują nad częścią sąsiadujących terenów. A pod ziemią kryją się tam złoża ważnych surowców mineralnych.

HISTORIA
Lwów pierwotnie był fortecą, założoną w 1256 roku na Wzgórzu Zamkowym. Ze względu na swój charakter bardzo często zmieniał nazwę i władców. Początkowo, znany był jako Miasto Lwa, ku czci syna króla Daniela Halickiego. Lwowem metropolia stała się pod rządami polskimi. Za czasów panowania imperium austriackiego (1772-1918), funkcjonowała jako Lemberg, z kolei Rosjanie nazywają ją – Lvov. Nazwa ta, jak większość innych, pochodzi od słowa - “lew”. Królewskie zwierzę, które jest symbolem Lwowa to jednocześnie jeden z niewielu stałych elementów wizerunku miasta. Lew widnieje w herbie od XIII wieku, a towarzyszyły mu m. in. korona, godło papieskie, sierp i młot oraz Virtuti Militari – medal przyznawany przez Polskę za heroiczną obronę miasta w 1918 roku.

Lwów znajdował się pod rządami Polaków do czasów II wojny światowej. W 1941 roku miasto przejęli naziści, a w 1944 Sowieci. W tym czasie pół miliona ludzi zginęło w getcie, albo w pobliskich obozach koncentracyjnych. Postanowienia konferencji w Jałcie przesądziły o wcieleniu Lwowa do Ukraińskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. Wzrost ukraińskiego nacjonalizmu w mieście odegrał główną rolę w zapewnieniu Ukrainie niepodległości w 1991 roku, a polityczny zaangażowanie pozostaje jednym z charakterystycznych cech lwowian.

GOSPODARKA
Lwów może się poszczycić centrum wpisanym na listę Światowego Dziedzictwa Kultury UNESCO, co łączy go np. z pobliskim Krakowem (można skorzystać z tanich lotów między miastami). Ze względu na swój urok i atrakcyjność, miasto jest przynętą na turystów. Mimo rosnącego zainteresowania, turystyka nie stanowi jeszcze niestety znaczącej części dochodów miasta. Dlatego bankowość i handel pozostają ważnymi gałęziami gospodarki.

ZNANE OSOBY
• Leopold von Sacher-Masoch, pisarz (1836-95) – utopijny myśliciel, którego prace, włączywszy nowelę „Wenus w futrze”, tłumaczono na wiele języków; od jego nazwiska pochodzi termin „masochizm”.

• Iwan Franko, pisarz (1856–1916) – poeta, wpływowa osoba publiczna; tłumaczył na język ukraiński dzieła twórców takich, jak: William Shakespeare, Pierre Calderón de la Barca, Dante, Victor Hugo i Goethe.

• Paul Muni, aktor (1895–1967) – wyemigrował do Stanów Zjednoczonych w wieku siedmiu lat i zdobył Oscara za rolę w filmie z 1936 roku pt. „Historia Louisa Pasteura”.

• Stanisław Lem, pisarz (1921-2006) – polski autor powieści filozoficznych, satyrycznych oraz science-fiction, które (np. „Solaris”) zostały przetłumaczone na 41 języków.

• Emanuel Ax, pianista (ur. 1949) – wielokrotny zdobywca nagrody Grammy, uznawany za jednego z najlepszych żyjących pianistów klasycznych.

• Rusłana, piosenkarka (ur. 1973) – triumfatorka w Konkursie Piosenki Eurowizji z roku 2004; zwyciężyła piosenką pt. „Wild Dances”.

WARTO ZOBACZYĆ
Jeśli jakiekolwiek miejsce w mieście mogłoby streścić naturę Lwowa, byłby to Rynek. Przebudowany w XVI wieku i otoczony brukowaną fosą, zapewniał bezpieczeństwo miejskiemu ratuszowi. Otacza go około pięćdziesięciu trzy- i czteropiętrowych budynków. Wszystkie mają wspaniałe fasady i udekorowane są bogatymi w zdobienia gzymsami. Co ciekawe, praktycznie we wszystkich kamienicach na każdym piętrze są tylko trzy okna! W niewielu budynkach można zobaczyć cztery lub więcej. A to dlatego, że posiadanie trzech okien nic nie kosztowało, natomiast za kolejne trzeba było zapłacić wysoki podatek. Całości wystroju dopełniają usytuowane w narożnikach placu wyszukane fontanny, ozdobione rzeźbami greckich bogów.

W promieniu dwustu metrów od Rynku znajduje się dziesięć kościołów (w całym mieście jest ich ponad osiemdziesiąt). Najciekawszym z nich zdaje się być katolicka Katedra Łacińska. Szczególną atrakcją jest tkwiąca w ścianie kościoła kula armatnia, jako dowód przetrwania jednej z ciężkich bitew. Na południe od katedry znajduje się Muzeum Starej Broni "Arsenał", a w Alei Wolności stoją posągi poetów – Tarasa Szewczenki i Adama Mickiewicza.

Tuż za rogiem (niedaleko pomnika Mickiewicza), na ulicy Kopernika znajduje się miejsce urodzenia nieco mniej czczonego syna Lwowa, Leopolda von Sacher-Masocha. To od jego nazwiska ukuto termin określający zaburzenie seksualne – masochizm. Należy wspomnieć, że wiele wydarzeń, które zainspirowały słynną nowelę Sacher-Masocha - „Wenus w futrze”, miało miejsce poza rogatkami Lwowa, na terenach, które zobaczyć można z Wysokiego Zamku – kolebki miasta i jego najwyższego punktu (409 metrów).

Strefa kibica: Aleja wolności
Strefa kibica we Lwowie znajduje się w ulicy o dużym natężeniu ruchu. Będzie otwarta podczas turnieju od godziny 12.00 do 00.00 czasu lokalnego w dniach meczów oraz od 14.00 do 22.00 w dniach, w których nie będą rozgrywane spotkania. Wstęp jest darmowy, a wszystkie 31 spotkań będzie transmitowane na żywo. W pozostałym czasie będzie wiele rozrywki jak np. testy umiejętności piłkarskich, mecze na boiskach pięciu na pięciu, koncerty na żywo, a także szeroki wybór żywności oraz napoi.

TRANSPORT
Jak dojechać
Mały Port Lotniczy Lwów oferuje codzienne loty do Kijowa, Wiednia i Warszawy. Można też skorzystać z oferty tanich linii, by dostać się do Krakowa. Główny Dworzec Autobusowy jest usytuowany dalej od centrum miasta, niż lotnisko (odpowiednio - 8 km i 6 km). Nie trzeba jednak z niego korzystać, chyba, że chce się dotrzeć do Kijowa (9 godzin) lub innego ukraińskiego miasta. Dworzec Autobusowy Nr 8, znajdujący się w pobliżu Centralnego Dworca Kolejowego, oferuje codzienne kursy do Kijowa i Warszawy (14 godzin, lub szybciej z przesiadką). Pociągi to prawdopodobnie najszybsza i najprostsza opcja transportu. Regularnie kursują składy do Kijowa (około 6,5 godziny), Charkowa (20 godzin) i Moskwy (25 godzin).

Odległości do innych miast-gospodarzy UEFA EURO 2012™:
Warszawa – 385 km
Kijów – 540 km
Poznań – 700 km
Gdańsk – 725 km
Wrocław – 620 km
Charków – 1015 km
Donieck – 1175 km

Jak się poruszać
Mimo że wąskotorowe lwowskie tramwaje to wynalazek lat osiemdziesiątych dziewiętnastego stulecia, po kapitalnym remoncie właśnie one zapewniają najlepszy transport w obrębie miasta. Na głównych arteriach tramwaje zastąpiono trolejbusami, a podróż oboma środkami transportu kosztuje tyle samo – 1 hrywnę. Dla turystów lubiących przygody są „marszrutki”, tj. minibusy o nieustalonej trasie. Jeśli chce się wysiąść, trzeba poinformować o tym kierowcę. Marszrutki są tanie – podróż kosztuje 1,75 hrywny (szybko i zazwyczaj niezawodnie).

PIŁKA NOŻNA
Lwów to centrum sportu w regionie, miejsce narodzin piłki nożnej, hokeja, koszykówki, piłki wodnej i meczów rugby wcześniej na polskim, a obecnie ukraińskim terytorium.

Tu narodziła się ukraińska i polska piłka nożna. Pierwszy udokumentowany mecz miał miejsce 14 lipca 1894 roku. Tę datę uważa się za początek futbolu na Ukrainie. Siedemnaście lat później we Lwowie powstała Polska Federacja Piłkarska, a w mieście reprezentacja narodowa rozegrała swoje pierwszy trzy mecze, na stadionie Slavii (później Czarnych) Lwów, pierwszego profesjonalnego klubu polskiego (od 1903 roku).

Później na zawodowstwo przeszła LKS Lechia Lwów, a rok później to samo zrobiła LKS Pogoń Lwów. To właśnie Pogoń święciła największe sukcesy, zdobywając cztery razy mistrzostwo polski pomiędzy 1922 a 1926 rokiem. Przed końcem dekady w pierwszej lidze pojawiła się czwarta drużyna ze Lwowa, Hasmonea Lwów.

Wybuch II Wojny Światowej nieodwracalnie zmienił piłkarską mapę Lwowa. Czarni, zdobywcy Pucharu Polski z 1935 roku, zostali rozwiązani przez władze sowieckie. Lechia została przekształcona w Lokomotiv Lwów, a Pogoń po masowej emigracji obywateli Polski została rozwiązana.

Działacze Pogoni zaangażowali się w pracę w innych klubach. Polonia Bytom, Odra Opole, Piast Gliwice i Pogoń Szczecin mogą znaleźć swoje korzenie we Lwowie. Na tym historia się jednak nie kończy. W 2009 roku Pogoń Lwów narodziła się ponownie, jako amatorski klub mniejszości polskiej na Ukrainie.

Obecnie największym klubem w mieście są Karpaty Lwów. Założony w 1963 roku klub pierwszy szczyt osiągnął w 1969 roku, zostając pierwszym zdobywcą Pucharu ZSRR, jako drużyna spoza pierwszej ligi. To nadal największy sukces klubu, który dwa razy przegrał finał Pucharu Ukrainy. Do miasta wrócił również założony w 2006 roku FC Lwów, który jeden sezon grał w pobliskim Dobromilu.

Ważne nazwiska świata piłki
We Lwowie urodzili się byli trenerzy reprezentacji Polski, Kazimierz Górski, Ryszard Koncewicz, Michał Matyas i Wacław Kuchar. W 1904 roku inny lwowianin Kazimierz Hemerling przetłumaczył na język polski i opublikował zasady gry w piłkę nożną. Dwa lata później Ivan Boberskij opublikował wersję ukraińską. Ze Lwowa pochodzi także były obrońca Arsenalu i Dynama Kijów Oleh Łużny.

Czy wiesz, że?
Piłkarz drużyny Pogoń Lwów (czterokrotny mistrz Polski) Wacław Kuchar był również mistrzem Polski w biegu na 800 metrów, na 110 m przez płotki, w skoku wzwyż oraz w dziesięcioboju. Zdobył również 22 tytuły w łyżwiarstwie szybkim oraz wystąpił 23 razy w piłkarskiej reprezentacji. W barwach Pogoni strzelał średnio ponad jedną bramkę na mecz.

INNE SPORTY
Piłka nożna jest numerem jeden, ale we Lwowie są też zespoły koszykarskie, hokeja na lodzie, rugby, piłki wodnej i futsalu. Galiczanka dominuje w żeńskiej piłce ręcznej, a lokalna szkoła szachów od 60 lat kształci arcymistrzów szachowych.